Historiek

In het jaar 1217 is er voor het eerst sprake van een nachtwaker die een brand moest melden en daarna trachten te blussen met de hulp van toegesnelde bewoners, dit met lederen emmers.

In 1655 wordt een brede ringgracht gegraven rond de dries (de huidige Grote Markt) om zo een watervoorraad aan te leggen.

In de archieven is er reeds sprake van een "met de hand bediende brandspuit".Het onderhoud en de bediening van deze "handbediende brandspuit" gebeurde door de Paters Recoletten en dit gedurende een 100-tal jaar. 

In 1777 worden 2 brandweermeesters en 2 helpers benoemd. Zij kregen een spuithuisje toegewezen voor het bergen van het toenmalige materieel. De paters werden ontheven van hun brandweertaak.

In het begin van de jaren 1900 werd bij elke brand de hulp ingeroepen van het korps van de Spoormaatschapij Mechelen-Terneuzen, dat voor die tijd over een modern en deels eigenhandig gemaakt materieel beschikte.

Tussen 1918 en 1938 werd het vrijwillige brandweerkorps o.l.v. de toemalige bevelhebber gemoderniseerd, ten dele op zijn eigen kosten.

Op 12 februari 1938 nam de gemeenteraad een beslissing, waarbij het "brandreglement" werd vastgelegd.Dit brandreglement omschreef de taken, rechten en plichten van de vrijwillige brandweerman, dit bepaalde hun vergoeding, omschreef het materieel, en stelde effectief 18 man aan.In het jaar 1944 verlaat de brandweerdienst het spuithuisje om zich te gaan vestigen in een gebouw op de koer van het stadhuis. 

Vanaf 1946 kwam de volledige ontplooiing: 2 moderne eerste hulpwagens, een automatische Metzladder (25m), twee hoge-en lagedrukwagens, een 10-tal centrifugaalpompen en een massa klein materieel. Een zeer aanzienlijke investering voor die tijd. 

Het stadsbestuur kocht in 1973 een oude fabriek op in het centrum van de stad.

De totaal verwaarloosde gebouwen werden onder handen genomen,                   muren   uitgeslagen, andere bijgemetseld, inrijpoorten werden voorzien, er werd gevloerd, bezet, geschilderd. Burelen, leslokaal, radiokamer en sanitair werden voorzien

Een jaar lang werkten de brandweermannen, in hun vrije uren, aan "hun kazerne".

Natuurlijk is er sindsdien nog het een en ander veranderd en verbeterd met als doel het op peil houden van de kwaliteit van de kazerne.

 Nu door de komst van o.a. containerwagens zal er in de toekomst nog één en ander aan de kazerne moeten veranderen.

Tot het jaar 1983 was het brandweerkorps van Sint-Niklaas een vrijwillig korps. Er werkten wel een aantal korpsleden (9 man en 1 officier) in dagdienst, maar deze hadden een speciaal statuut.

Vanaf 1983 werd het vrijwillig brandweerkorps een gemengd korps met beroeps en vrijwilligers.

De mensen die reeds in de kazerne werkten, met het speciaal statuut, werden beroepsbrandweerman. De nieuwe aangeworven commandant werd ook beroeps en er werden op termijn nog een aantal mensen bij aangeworven tot de huidige getalsterkte van 18 beroepsmensen.

Alle beroepsbrandweermannen werken in dagdienst (twee ploegen 7:00u tot 15:30u en 8:00u tot 18:00u ), en zijn buiten de diensturen oproepbaar voor deelname aan interventies en gezamenlijke opleiding met de vrijwilligers.